ص 122 س 2 و خواجه ابو سعد محمد بن شاهك بن ابراهيم . . . در ( نب ) كنيه ( ابو سعيد ) نوشته شده ، و صحيح بطورى كه كتابت دو نسخه در ساير مواضع گواهى مىدهد ( ابو سعد ) است . و در هر دو نسخه لفظ ( ابن ) در ميان شاهك و ابراهيم زايد و صحيح آن شاهك ابراهيم است و عبارت را چنين بايد خواند : و خواجه ابو سعد محمد بن شاهك ابراهيم بن محمد بن على العنبرى . ص 124 س 14 على المحسن . . . در ( نب ) على بن المحسن نوشته شده و صحيح همين است . س 20 محمد بن اسحاق . . . . در ( نب ) محمد بن عمرو بن اسحاق نوشته شده و وجه صحيح همان محمد بن اسحاق و ديگر محمد بن ابى عمرو اسحاق است . ص 125 س 3 و من اقاربهم ابو يعقوب . . . نام و نسب اين ابو يعقوب در انساب سمعانى بدينگونه ضبط شده است : ابو يعقوب اسحاق بن ابراهيم بن على بن عمار بن يحيى بن العباس بن عبد الرحمن بن سالم بن قيس بن سعد بن عبادة الخزرجى . ص 127 س 16 فامه . . . صحيح اين كلمه بطورى كه در ( نب ) نيز نوشته شده ( فاميه ) است و فاميه بتخفيف يا بر وزن ثانيه نام ولايتى و شهرى بزرك از سواحل حمص و نيز نام قريه‌اى از واسط است ، و نخستين را افاميه نيز گفته و ضبط كرده‌اند . ص 128 س 14 و العقب منه ابو القاسم وحده . . . از اين عبارت چنين مستفاد مىشود كه فخر التجار تنها يك پسر بنام ابو القاسم داشته ، و اين با آنچه مؤلف در ابتداى فصل نوشته است كه او را ( يعنى محمد بن على ملقب بفخر التجار را ) سه پسر بود على و محمد و شاهك ، درست نمىآيد ، و ازين روى احتمال نزديك بقطع مىرود كه عبارت سطر يازدهم ( و فخر التجار محمد بن محمد بن على البزاز ) بوده و نساخ يك محمد را از قلم انداخته‌اند ، و ضمير ( منه ) در عبارت فوق بمحمد بن محمد كه يكى از سه پسر است بر مىگردد نه بمحمد بن على كه پدر است ، و فخرالتجار هم لقب پسر است نه پدر . ص 129 س 15 بويه بن الحسن كه خصم ايشان بود . . . مؤلف در اينجا بجنك مؤيد الدوله ديلمى با فخر الدوله و يارانش اشاره مىكند و تاريخ جنك سال 362 نوشته شده است